ترش و شیرین: مثل قیسی... مثل انار!
شور و شیرین: مثل اشک شوق!
گس و شیرین: مثل خارَک... مثل خرمالو!
تلخ و شیرین: مثل بوسهی وداع!
میدانی چه میخواهم بگویم...؟!!
...

درخت بود انگار
همان که این را گفت.
خدا اجازه که داد
شکوفه کرد و شکفت.
سر کلاس بهار
درخت تنبل نیست
صد آفرین به درخت
که نمرهاش شد بیست!
محمد حسن حسینی
گروه سنی ب و ج!
ته نوشت: اجازه! یکی منو برگردونه گروه سنی خودم! اینجا که هستم زیادی تنگه!

چه دلم دلتنگ است
لحظههایم چه تهیست!
ته نوشت: ربطی به این شعر نداره! ولی یادش به خیر٬ یک سال قبل... این روزها...! یادش به خیر...